لم باراندلم دریا دلم لبخندِ ماهی هادلم بوی خوشِ بابونه می خواهد...دلم یک باغِ پر نارنجدلم آرامشِ تُرد و لطیفِ صبحِ شالیزاردلم صبحی سلامی بوسه ای عشقینسیمی عطرِ لبخندی نوای دلکشِ تارو کمانچه از مسیری دورتر حتیدلم شعری سراسر دوستت دارمدلم دشتی پر از آویشنو گل پونه می خواهد...دلم مهتاب می خواهدکه جانم را بپوشاند...دلم آوازهای سرخوشِ مستانه می خواهد... دلم تغییر می خواهد...

امروز باز هم روز بارانی بود روز اشک و ناراحتی .............صبح و شب دارم اشک میریزم ...خدا بمن و این بچه ی توی شکمم و همسر بی کسم ک حتی درین شرایط خانوادش هم حمایتش نمی کنن رحم کن،وای مصطفی کاش بدونی ک چقدر عاشقتم ...

از بیکاری ات و کم پولی مون خییییلی خسته شدم .خدایا گناه من ب درگاهت چی بود؟؟؟

خیلی سعی میکنم خودمو کنترل کنم ،با این روحیه ی داغونم هر روز و هر شب خودمو حفظ میکنم و بهت رو حیه میدم ،ولی نمی دونی چقد از درون پوکیدم ....اخ خدای من ....

رسیده ام به خدایی که اقتباسی نیست

شریعتی که در آن حکم ها قیاسی نیست

خدا کسی ست که باید به دیدنش بروی

خدا کسی که از آن سخت می هراسی نیست

به عیب پوشی و بخشایش خدا سوگند

خطا نکردن ما غیر ناسپاسی نیست

به فکر هیچ کسی به غیر خودت مباش ای دل

که خودشناسی تو جز خداشناسی نیست

دل از سیاست اهل ریا بکن، خود باش

هوای مملکت عاشقان سیاسی نیست
فاضل نظری

مصطفای گلم باز هم سلام ،نمی دانم کی موفق شوی این دل نوشته ها را مطالعه کنی ،عزیزم دوستت دارم و ب وجودت افتخار میکنم

امشب اولین شبی است که از مصطفی دورم یعنی باهاش قهرکردم و اومدم خونه ی خواهرم ،واقعا خسته شدم ،مصطفی یه آدم بهونه گیره ،علت این همه بهونه گیریش رو هم نمی دونم واقعا،من با خیلی از مسایل جنگیدم و ساختم که خودتون اگه پست های قبلی ام رو خونده باشید میفهمید،خود مصطفی هم این مساله رو میدونه ،اما من واقعا از بهانه گیری هاش خسته ام ،خیلی خسته ام ،خیلی دلشکسته ام ،توی همین یکماه گذشته سه بار رفتارهایی از خودش بروز داده که آغازکننده ی دعوا بوده ، اوایل زندگی همش میگفت تو نظم نداری،حالا که از تمام جون و وجودم دارم مایه میزارم که آقا رو به نظمی که دلخواهشه برسونم